De ondernemersorganisatie UNIZO erkent de belangrijke maatschappelijke rol van de sociale economie: “dankzij de sociale economie kunnen tienduizenden mensen op een aangepaste manier nuttig werk verrichten, vaak in KMO-ondernemingen.”

 

UNIZO  betreurt echter de wildgroei de laatste jaren en de deloyale concurrentie tegenover de KMO-economie: “vzw’s uit de sociale economie beconcurreren, met overheidssubsidies, KMO-ondernemers waardoor echte banen op de helling komen te staan. Langs de andere kant sluiten sociale clausules KMO-ondernemers dan weer uit van overheidsopdrachten. “

 

Zo ondergaan de taxibedrijven of VVB-diensten regelmatig concurrentie van de D.A.V. (diensten aangepast vervoer) die doorgaans hun roots hebben in vzw’s.

De D.A.V. lobbyen sterk om als partner van De Lijn aanzien (en gesubsidieerd) te worden voor het rolstoelvervoer waar ook in Vlaanderen. Als gewoon privébedrijf, dat niet zwaar gesubsidieerd wordt, is het niet evident om dit te  gaan counteren.

 

Verder ondervinden de bedrijven uit onze sector concurrentie van vzw's verbonden met bijvoorbeeld ocmw's of mpi's (medisch pedagogisch instituut) die vervoer opstarten los van hun eigen gebruik. Dus vervoer voor derden. Of men begint met vervoersactiviteiten voor een dagcentrum voor bejaarden en stelt zich vervolgens kandidaat bij  De Lijn om ingeschakeld te worden in het rolstoelvervoer.

 

Deze vzw's vallen buiten het decreet op de basismobiliteit en doen dus op het terrein in feite wat ze willen.

In Wallonië is het zo erg dat de openbare vervoermaatschappij TEC enkel met vzw’s wil werken voor het vervoer van minder mobielen.

 

“Dergelijke aberraties moeten tot het verleden behoren, stelt UNIZO, net zoals hoera-berichten over het aantal gecreëerde jobs in de sociale economie. Immers elke job die de sociale economie van de reële economie afneemt, hypothekeert de toekomst van de sociale economie een beetje meer.”

 

UNIZO pleit voor een sociale economie die vertrekt vanuit de persoon en diens afstand tot de arbeidsmarkt. Elke doelgroepwerknemer moet een rugzakje meekrijgen met financiële stimuli en begeleiding, ook voor de werkgever.

Het einddoel moet zijn: tewerkstelling in de echte economie.